ವಿಶೇಷ ವರದಿ
ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆ. ಹೋಟೆಲ್ಗೆ ಆಗಮಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ತಮಗಿಷ್ಟವಾದ ಊಟವನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿ, ನಗುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಊಟ ಅವರ ಮುಂದಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಬಂತು. ಆದರೆ ಆ ಊಟವನ್ನು ಸವಿಯುವ ಭಾಗ್ಯ ಮಾತ್ರ ಅವರಿಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಹಠಾತ್ ಸಂಭವಿಸಿದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಘಟನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದರು.
ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ್ದ ಊಟ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಿತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸವಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಜೀವ ಮಾತ್ರ ಮರಳಿ ಬಾರದ ಲೋಕದತ್ತ ಪಯಣ ಬೆಳೆಸಿತು. ಈ ಘಟನೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ವಿಚಾರ ತಿಳಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮನವನ್ನೂ ಕಲಕುವಂತಾಯಿತು.
ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕ ಘಟನೆಯಲ್ಲ. ಬದುಕು ಎಷ್ಟು ಅನಿಶ್ಚಿತ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಕಾಲದ ಕಠಿಣ ಪಾಠ.
ನಾಳೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ನಿರೀಕ್ಷೆ,ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹಲವಾರು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. “ನಾಳೆ ಆ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋಣ…”
“ನಾಳೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡೋಣ…”
“ನಾಳೆ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ…”
“ನಾಳೆ ಸಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಇರೋಣ…”
ಹೀಗೆ ‘ನಾಳೆ’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಇಂದಿನ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಆ ‘ನಾಳೆ’ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಖಾತರಿ ಇಲ್ಲ.
ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಂದು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು, ಮಾತನಾಡಬೇಕಾದವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಹೇಳಬೇಕಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಬಿಡುವುದು ಮುಖ್ಯ.
ಕಾಲ ಯಾರಿಗಾಗಿಯೂ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಣ, ಆಸ್ತಿ, ಅಧಿಕಾರ ಯಾವುದೂ ಜೊತೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಆಸ್ತಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಅಂತಸ್ತು ಗಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನೂ ದೂರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಆದರೆ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಹಣವಿರಬಹುದು, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಆಸ್ತಿಯಿರಬಹುದು, ಅಧಿಕಾರವಿರಬಹುದು, ದೊಡ್ಡ ಹೆಸರು-ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಬದುಕಿನ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅರ್ಥವಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ನಾವು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರೀತಿ, ಕರುಣೆ, ಸಹಾಯ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ನಂತರವೂ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.
ನಮ್ಮಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಒಂದು ನಗು, ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನೀಡಿದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯ, ನೋವಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಹೇಳಿದ ನಾಲ್ಕು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳು—ಇವೇ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು.
ದ್ವೇಷಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರೀತಿ ದೊಡ್ಡದು
ಜೀವನ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕದು. ಈ ಪುಟ್ಟ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷ, ಕೋಪ, ಅಸೂಯೆ ಮತ್ತು ಹಠಗಳಿಗೆ ನಾವು ನೀಡುವ ಮಹತ್ವ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕು.
- ಯಾರೊಂದಿಗಾದರೂ ಮನಸ್ತಾಪವಿದ್ದರೆ ಮಾತನಾಡಿ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.
- ನಮ್ಮ ಮಾತಿನಿಂದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೋವಾಗಿದ್ದರೆ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳೋಣ.
- ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಯಿಸಿದವರನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗೋಣ.
- ನಮ್ಮವರೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯೋಣ. ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡೋಣ. ತಂದೆ-ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ. ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.
- ಯಾಕೆಂದರೆ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಸಮಯ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಒಂದು ದಿನ ಸಮಯವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬಹುದು.
- ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಯಾರಿಂದಲೂ ಖರೀದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ
- ಹಣವಿದ್ದರೆ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ ಊಟವನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಬಹುದು. ದುಬಾರಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದು. ದೊಡ್ಡ ಮನೆ ಕಟ್ಟಬಹುದು. ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಬಹುದು.
- ಆದರೆ ಎಷ್ಟೇ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಇದ್ದರೂ ಬದುಕಿನ ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
- ಇದೇ ಬದುಕಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸತ್ಯ.
- ನಾವು ಈ ಭೂಮಿಗೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ಅತಿಥಿಗಳು. ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಈ ಪಯಣ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
- ಆದ್ದರಿಂದ ಬದುಕಿರುವಷ್ಟು ದಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬದುಕೋಣ. ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡೋಣ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬದುಕಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗೋಣ. ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಮೂಡಿಸೋಣ.
ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಬದುಕನ್ನು ಅನುಭವಿಸೋಣ
ಬದುಕು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಆಸ್ತಿ ಮಾಡುವುದು ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಜೀವನ.
ನಾಳೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಜನೆ ಇರಲಿ. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನಾಳೆಗೆ ಮುಂದೂಡಬೇಡಿ.
ಹೇಳಬೇಕಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಇಂದು ಹೇಳಿ.ಭೇಟಿಯಾಗಬೇಕಾದವರನ್ನು ಇಂದು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ. ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕಾದವರನ್ನು ಇಂದು ಕ್ಷಮಿಸಿ. ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದಾದವರಿಗೆ ಇಂದು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ. ಯಾಕೆಂದರೆ… ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಊಟವನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಬದುಕಿನ ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಲು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಬದುಕು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಅತಿಥಿ.
ಆ ಅತಿಥಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಯುವ ಮುನ್ನ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ನಗುತ್ತಾ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಾ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದುಕೋಣ.
ಬದುಕಿರುವವರೆಗೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬದುಕೋಣ…
ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನವರನ್ನು ಸಂತೋಷವಾಗಿಡೋಣ…
ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸೋಣ.












