ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರ ಎಂಬುದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವ, ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಆಸರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇಂದು ಅದೇ ಬಂಗಾರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಕೈಗೆಟುಕದ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. 2025ರಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಬಂಗಾರದ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಿರುವ ಅತಿಯಾದ ಏರಿಕೆ, ಬಡ ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆಯೇ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಉಳ್ಳವರು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಹೂಡಿಕೆದಾರರು ಬಂಗಾರದ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯಿಂದ ಕೋಟಿ–ಲಕ್ಷಗಳ ಲಾಭ ಎಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ದಿನಗೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕ, ರೈತ, ಸಣ್ಣ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಾಲದ ಹೊರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮದುವೆ, ನಾಮಕರಣ, ಗೃಹಪ್ರವೇಶದಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಬಂಗಾರ ಖರೀದಿಸುವುದೇ ಈಗ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಖರೀದಿ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಸಮಾಜದ ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸೂಚನೆ.
ಇಂದು ಹತ್ತು ಗ್ರಾಂ ಬಂಗಾರದ ಬೆಲೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ 50 ಸಾವಿರದಿಂದ ಒಂದು ಲಕ್ಷ 65 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿವರೆಗೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ದರವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕುಟುಂಬಗಳು ಬಂಗಾರದ ಅಂಗಡಿಗಳ ಕಡೆಗೂ ಮುಖಮಾಡಲು ಹೆದರುವಂತಾಗಿದೆ. ಸಾಲ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂಗಾರ ತಂದರೂ ಕಳ್ಳರ ಭಯ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರ ಕಳ್ಳತನ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸುದ್ದಿಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದಂತಾಗಿದೆ.
ಬಂಗಾರದ ದುಬಾರಿ ಬೆಲೆ ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದೆ. ಬಂಗಾರ ಇಲ್ಲದ ಮದುವೆ, ಸರಳ ಸಮಾರಂಭಗಳು ಈಗ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಬಡತನದ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲ; ದುಬಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಒತ್ತಡ. ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿ ರೂಪಿಸುವವರು ಈ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಗಮನಿಸದೇ ಹೋದರೆ, ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಅಸಮಾಧಾನ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.
ಬಂಗಾರ ಕೇವಲ ಹೂಡಿಕೆ ವಸ್ತುವಲ್ಲ; ಅದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಭಾವನೆ. ಆ ಭಾವನೆಗೆ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬೀಗ ಹಾಕಬಾರದು. ಬಂಗಾರದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ತಕ್ಷಣ ಗಂಭೀರ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಂಗಾರ ಎಂದರೆ ಶ್ರೀಮಂತರ ಆಸ್ತಿ, ಬಡವರ ಕನಸು ಎಂಬ ಅಂತರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಗಾಧವಾಗಲಿದೆ.
